Gino Paradisi


Vai ai contenuti

Poesie dialettali 1

Poesie

I’ dubbie ‘e ‘na campàna


I’ nne’ le sacce cchiù che sòne a fa’
decéua a mènte sia ‘na campàna

m’abbòtte notte i jorne ‘e scampanià’
la ggènte prò cchiù stà cchiù s’allentàna

‘Na uòta nt’addenìua sprescià’ tante
ca ce abbastàua appéna ‘ne rentòcche

i udìue abbecenàrse tutte quante
pe’ unì’ a sentì’ ‘na méssa che’ je fiòcche!

Me stònghe a dannà’ l’alma ma ‘ncuscénza
sènza sapé’ ‘sta ggènte che ne pènza

s’è aglie sone mé che cchiù neciùne créde
ò’ è ‘st’umanetà che nne’ t’è’ cchiù féde!


‘Na prejéra

Patatè’…Tu m’a attecchià’ neccóne
nen po’ fa’ nfénta ca nne’ uìde

ca pe’ teccà’ je funne ce ammànca ‘ne mercóne
i se sfrùglia tutte se nne’ ce agguide!

‘Nzémbra a Te uoglie cavalcà’ ‘na stella
i sbescecà’ la tèrra p’ògne pùnte

addo’ se mòre i neciùne se rebbèlla
i tutte je ualóre s’ èue panùnte!

‘Na uòta ce sì mannàte Fìgliete
pe’ métte’ ‘nfìla ‘ne pòpele sbandàte

predechènne amóre i féde sènza limete
ma je pòpele cecàte i surde j’è…’nchieuàte!

Ie nne’ le sacce che … Tè’ ‘nmènte
me stònghe a dannà’ l’alma pe’ capìlle

ma pe’ rensauì’ i saleuà’ ‘sta ggènte
mo’ ‘e Figlie…n’auìssa mannà’…mille!

Je uénte

Ciùsce prepetènte
che fischiéne ‘nquiatàte

i ‘rraccógliene je terménte
e ‘ste tèrre ‘nsangunàte.

Stonne … ‘mpertenènte
sibbele… lamentùse

che gridene alla ggènte
ne mònete d’accùse.

Sparpàglie rame i frùnne
ch’ammìschie alla sperchìzzia

che refrùlla pe’ je munne
nzémbra alla ‘ngestìzzia.

Stràngule…schepérchie
seccóte che’…cchiù fòrza

spróule… scernécchie
ma sgulàte po’ te smórze.

Sprànza i rabbia si sfegàte
prò remàne le ‘ntredìte

ca nne’ ce appóte ramazzàte
pe’ pelì’…le ‘nzengarìte.

Care Ddì’ ‘e je uénte
respàrmeie ‘sse fiàte

tante…j’òme nen te sènte
ca s’è asserdìte…i rassegnàte!


Cara sòra mia…

Le sangue me reuóglie ‘entre alle uéne
i je féghete s’abbòtta pe’ le péne

udérte cunsemà’ chiàne a cchiàne
ca te s’èue rececàta a mmane a mmane

Pòra Sòra mia….
comme a ‘ne strùmmele t’èue ‘nzagagliàta

reggeràta…pengulàta…scantecciàta
t’èue chiéna ‘e prole babbalòtte i ragnatéla
i si reuntàta…’ne móccule ‘e cannéla!

Pe’ mmèrete ‘e ‘sse bbéglie chemmannànte
che nne’ sàue addo’ mette’ mane pe’ trà’ ‘nnànte

te sì ammepìta che’ rassegnazzióne
ca nen té’ cchiù uoce pe’ stà’ ‘nchemmertazzióne!

‘E na cosa prò te ‘ncolpe Sòra mia
ca nen si calàta mai ‘nmése alla uia

pe’ reclamà’ je derìtte sacresànte
i saleuàrte alméne …le metànte!

‘A ‘ste pétte m’èsce fòre ‘na prejéra
pe’ chi uò’ bbène a Sòra all’addauéra

datte ‘na smòsta…datte ‘na ‘ntòrta
i falla sentì’ ‘ssa uoce …ca ‘nsì mòrta!


A nascunnarèlla

S’addenéua trà’ alla conta
i secùnde a chi teccàua

nfaccia a ‘n’ àlbere se celàua
méntre ce s’annascunnéua.

Pe’ petétte difocà’…
t’addenéua retreuà’…

tingùle i tangùla se te udéua…
facéua a jòcca se …se sbagliàua.

A chell’ èpeca tante bbèlla
chiéna ‘e fede…amóre i pace

accucì…se pazziàua
se facéua…a nascunnarèlla!

L’assettàta chemunàle

‘Na bandiéra a je balcóne
na fenèstra…ellemenàta
s’arrabbìa… je carrettóne
che’ ‘na nòua…sceneggiàta.
Je scenàrie è sèmpre chiglie
che’ la stéssa felastròcca
che’ j’attùre ‘e je cunsìglie
che se ratténe…la ciòcca.
Se ‘nchemènza je prim’atte
che’ la ‘ntràta ‘e …je pepàtte.
Chi s’annèrua…chi s’arrìzza
chi se sbràca…chi se ‘ncazza
chi s’accócchia che’ ‘na cricca
chi… raddàusa la uoce
chi nen parla pe’ ‘nse còce
chi se fa chiappà’ ‘a je sonne
chi nen sa comme respónne.
Nse uà ‘nnante…se sbadìglia
ce se strùcura…le cìglia.
Oppe ‘e tante ‘n’frìgne i ‘nzùlte
je prebblème nne’ s’èue resòlte
ca ‘ns’addòpra la cuscénza
tante…abbàsta la presènza!
Se uà’ ‘nnante sènza scorne
fine a quanne se fa jorne
po’….se càla je sepàrie
ncima a ‘st’ àta sceneggiàta
ma… nen cagnerà scenàrie
pe’ la pròssema…assettàta!

‘N’ àlbere uécchie

Me so’ abbecenàte a ‘n’àlbere ‘ngiallìte
ca so ‘ntrauìste ddù’ léttere sbiadìte

na gge…i ‘na mme…mèsa scurzàta
scauàta da cacche màne ‘nnameràta.

Me so’ fermàte…
Quante recòrde me reuéue ‘nmènte

che’ tanta trestézza méntre te tremmènte
quanne facìue da refùggie i nascunnìglie
pe’ lle pazzìe ‘e tutte je uaglieniglie.

Annascunnìue je chiante i je laménte
e chell’alma che sfegàua je terménte
facènne ‘a chenfessóre a tante còre
i testemònie a cacche prime amóre

Te so’ uardàte…
Sse ràmera che pénnene sfrennàte
che pàrene uràccia ‘ncatenàte
nen téue né petére i né cchiù fòrza
pe’ rebbellàrse a nne’ reuntà’ ‘na tórza!

Comme è triste udérte accucì spoglie
che’ tante stòrie i tante pìse ‘ncoglie

i ‘ste còre sòffre i nen s’accapàcia
sapérte destenàte a reuntà’…uràcia!

La mela i la melùccia

So’ bbèlla roscia i allecedàta
i facce unì’ uòglia d’èsse’ meccecàta

so’ je cchiù bbéglie frutte
so’ l’attrazzióne ‘e tutte

Tu ‘nvéce….
piccula i ‘mpreulìta

brutta i rattrappìta
comme te permìtte
a stamme derempètte?

Scùseme sòre mia nen te preccupà’
nen t’addè’ cchiù abbreugnà’

ca ie…stònghe a schemparì’
prò… ‘na cosa addè’ capì’

Ie so’ piccula i ‘ncrapenìta
i uénghe pure desprezzàta

prò so’ sémplece i saprìta
ca nen so’ stata…culeràta!

Tu ‘nvéce…
c’auànte ‘ssa bellézza fòre

che ‘nganna sule je chempratóre
jamme…icimmacélle nù…
tu je sapóre…nne’ je tè’ cchiù.

Pulsante indietro
Pulsante avanti

Home Page | Pinacoteca | Poesie | Galleria | Recenzioni | Libro degli ospiti | Contatti | Mappa del sito


Torna ai contenuti | Torna al menu